« به نام پروردگار عاشق و زیبا »

 

مراسم وآداب نوروزی ازکجا آمده اند

------------------------------------------------------------

 

انسان ازنخستین سال های زندگی اجتماعی، متوجه بازگشت وتکرار برخی رویدادهای طبیعی،یعنی تکرار فصول شد. نیازبه محاسبه دردوران کشاورزی یعنی نیازبه دانستن زمان کاشت وبرداشت، فصل بندی ها وتقویم دهقانی وزراعی رابه وجودآورد.

نخستین محاسبه فصل ها بی گمان درهمه جوامع باگردش ماه که تغییرآن آسان تردیده می شد صورت گرفت وبالاخره درنتیجه نارسایی ها وناهماهنگی هایی که تقویم قمری با تقویم دهقانی داشت، محاسبه وتنظیم تقویم براساس گردش خورشید صورت پذیرفت. سال نزدایرانیان اززمانی نسبتا کهن به چهارفصل سه ماهه تقسیم شده وهمان طور که ابوریحان بیرونی در"آثارالباقیه" آورده است، آغاز سال ایرانی اززمان خلقت انسان، روزهرمز از ماه فروردین بود، وقتی که آفتاب درنصف النهاردرنقطه اعتدال ربیعی وطالع سرطان بود.

جشن نوروز را به نخستین پادشاهان نسبت می دهند.شاعران ونویسندگان قرن چهارم مثل فردوسی، عنصری، بیرونی،طبری وبسیاری دیگر که منبع تاریخی واسطوره ای آنان بی گمان ادبیات پیش ازاسلام بود، نوروز رااززمان پادشاهی جمشید می دانند. درخور یادآوری است که جشن نوروز پیش ازجمشید نیزبرگزار می شده است.

نوروز جمشیدی،روزاول فروردین ماه است وآن را ازابداعات جمشیددانسته اند. این عید از اعیادبزرگ ایرانیان است واززمان های بسیارقدیم باقی مانده است وپس ازاسلام نیزاین عید درمیان اعراب به نام "نیروز" معمول بوده وبه ویژه خلفای عباسی این عید رابسیار اهمیت می داد ه اند.برخی ازمحققان این عید را مصادف باخلافت حضرت علی(ع) دانسته اندوبه همین جهت این عیدتاکنون درمیان ایرانیان محفوظ مانده است.

 

* جشن های ایرانیان در گذشته

درایران قدیم هر روزماه، نام بخصوصی داشت ویک روز ازماه، همنام باخود ماه بود. درآن روز جشن باشکوهی ترتیب داده می شد وبدین ترتیب علاوه برجشن های مخصوص، در سال 12 روز عیدمحسوب می شد.این12روزعبارت بودند از19فروردین،13 اردیبهشت،6 خرداد، 13تیر، 17 مرداد،4شهریور، 16مهر، 10 آبان، 9آذر، 2بهمن، و5 اسفند.

* جشن سده چیست؟

سده، شب دهم بهمن است. ایجاد این جشن رابه هوشنگ نسبت داده اند. جشن سده ازجشن هایی است که بعدازاسلام نیز تا زمان غزنویان وسلجوقیان معمول بوده است.

وجه تسمیه این جشن به سده این است که وقت آن 50شب و50 روز به نوروز مانده است. جشن سده بعدازاسلام توسط مردآویج بن زیار یک باربه وجه باشکوهی درسواحل زاینده رود تجدیدشد. شعرای هر دوره به پارسی وعربی درخصوص این عید، اشعارزیبایی سروده اند.

* آمدن نعمت با شکستن کوزه

درقدیم تا زمانی که ازظرف های سفالین چون کاسه، بشقاب وکوزه درخانه استفاده می شد پس ازخانه تکانی، کوزه ای ازپشت بام خانه به کوچه می انداختند؛ کوزه ای که درآن آب و چند سکه ریخته بودند. اعتقاد براین بود که این کار، روشنایی ونعمت را به آن خانه می آورد.

----------------------------------------------------

پایان

          بیایید خانه های سفید کلبه محبت

                                                 را با عشق پرکنیم.........

 ایرانی ایرانی بمان و

                               پاسدار فرهنگ باشکوهت باش . . .

 

(هرروزتان نوروز         نوروزتان پیروز)

 

           

. . . نذارین وطن بمیره . . .

نوشته شده توسط ندای پارس در 9:52 با موضوع: | لینک ثابت |